Een kijkje in de keuken

Een dagje mee lopen in mijn praktijk

Het fijne van een eigen praktijk is, dat ik er ’s ochtends voor mijn kinderen kan zijn. We ontbijten samen en we zorgen samen voor de tienuurtjes en lunchtrommels. Even zwaaien bij de deur en daar gaan ze op de fiets naar school!

Ik start vandaag met wat mailtjes wegwerken. De sessies voor vandaag heb ik grotendeels al voorbereid voor zover dat kan. Tijdens een sessie blijf ik vooral bij wat er op dat moment is. Het kan dus zijn dat ik spontaan mijn voorbereiding opzij kan gooien en we een andere richting in gaan.

Om 10.00 uur heb ik een afspraak bij een gezin voor een gezinstraject. Ouders met een zoon en een dochter. Ik ben daar nu voor de vierde sessie en we zijn al een eind op weg. Dat waren deze ouders al, dus ondersteun ik ze vooral in de goede keuzes die ze maken. Voor een gezinstraject kom ik graag bij het gezin thuis. Zeker met wat jongere kinderen is het fijn dat we in hun eigen omgeving zijn.

Als ik thuis ben leg ik de spullen klaar voor de volgende coachee. Een meisje van 9 wat ik al eerder heb mogen begeleiden in haar plek in de klas en wat meer zekerheid bij het toetsen. Moeder en zijzelf willen dat we even opfrissen wat we vorig jaar gedaan hebben. Dat doen we en al snel merk ik dat ze eerst even is weg gezakt in ‘oude patronen’, maar al snel weer oppakt waar we gebleven zijn. Door haar verhalen merk ik dat ze is gegroeid!

Na de lunch richt ik me op de coachees die ik deze week nog ga krijgen en bereid wat voor of lees mijn aantekeningen door. Ik mail voor afspraken te maken en bekijk welke les van de weerbaarheidstraining ik binnenkort op een basisschool ga geven.

De volgende leerling staat op de stoep. Een jongen van 15 die ik begeleid met het plannen en het leren op andere manieren. We maken samen een planning voor de aankomende toetsperiode. Althans, ik laat hem de planning maken, want we hebben dit samen al vaker gedaan. Wat is het toch elke keer fascinerend om te zien hoe pubers te werk gaan. Die frontale kwab is echt even ‘under construction’. Daardoor is overzicht, plannen, keuzes maken ineens niet meer zo vanzelfsprekend.

Daarna mijn laatste coachee van vandaag. Een jongen van 11 die een hoge intelligentie heeft en net op de middelbare school zit. Daar komt wel heel veel op hem af! Ik werk met hem over groepsdynamica en wat zijn rol is en hoe hij kan reageren. We doen dit met het spel ‘weerbaarheidspel voor pubers’. Ook werken we aan issues waar hij tegenaan loopt nu de dingen niet meer zo makkelijk gaan als op de basisschool.

Ondertussen zijn mijn kinderen thuis gekomen van school. Ik laat mijn werk voor wat het is en ga even met mijn kinderen wat drinken. Vandaag is er geen sport, waardoor het een rustige middag blijft, zonder omkleden en klaar maken voor sport en wie eet er op welk tijdstip eigenlijk mee?

Na het eten kijk ik of ik alles heb voor de volgende dag? Zijn er dingen die ik moet kopiëren of maken? Daarna laat ik de dag voor wat het is. Soms krijg ik erg veel energie van een sessie en wil ik daar direct mee door. Inmiddels weet ik dat ik dan wel 24 uur met mijn praktijk bezig kan zijn dus maak ik een kleine aantekening en is er morgen weer een dag!